Boston Terrier

Boston Terrier, często nazywany zaszczytnym mianem "Amerykańskiego Dżentelmena", to rasa, która w idealny sposób łączy w sobie elegancję psa do towarzystwa z werwą i energią teriera. Wyhodowany w Stanach Zjednoczonych, konkretnie w Bostonie, był pierwszą rasą oficjalnie uznaną za rdzennie amerykańską przez American Kennel Club (AKC). Są to psy małe, kompaktowe, o charakterystycznym umaszczeniu przypominającym smoking, co nadaje im formalny i niezwykle schludny wygląd, idealnie pasujący do miejskiego stylu życia. W przeciwieństwie do wielu innych małych ras ozdobnych, Boston Terrier jest psem solidnym, muskularnym i wytrzymałym, a nie kruchą maskotką, co czyni go doskonałym kompanem zabaw. Ich osobowość to fascynująca mieszanka inteligencji, ogromnych pokładów czułości oraz odrobiny buldoziej upartości, którą odziedziczyli po swoich przodkach walczących na ringach. Są to psy wręcz stworzone do życia w mieście, ponieważ nie wymagają hektarów przestrzeni, ale do pełni szczęścia potrzebują stałego i bliskiego kontaktu z człowiekiem. Ich wielkie, ciemne i wyraziste oczy oraz krótka kufa nadają im unikalny, niemal ludzki wyraz twarzy, który potrafi roztopić serce każdego miłośnika zwierząt.

Zalety:

• Idealny do miasta: Dzięki swoim kompaktowym rozmiarom i umiarkowanemu zapotrzebowaniu na ruch, Boston Terrier doskonale odnajduje się w mieszkaniach w bloku, nie potrzebując dużego ogrodu do szczęścia.

• Przyjazne usposobienie: Jest to pies niezwykle towarzyski, który kocha ludzi i zazwyczaj jest nastawiony entuzjastycznie do świata, rzadko wykazując agresję czy lękliwość.

• Łatwa pielęgnacja: Jego krótka, gładka sierść nie wymaga skomplikowanych zabiegów fryzjerskich, trymowania ani wielogodzinnego czesania, co jest dużą oszczędnością czasu dla właściciela.

• Cisza w domu: W przeciwieństwie do wielu małych terierów, Boston Terrier nie jest psem szczekliwym; używa głosu tylko wtedy, gdy ma ku temu ważny powód, np. by ostrzec przed gościem.

• Wielka inteligencja: Psy te są bardzo bystre i szybko uczą się nowych sztuczek oraz zasad panujących w domu, chętnie współpracując z człowiekiem za nagrody.

• Świetny pies rodzinny: Dzięki swojej solidnej budowie i wesołemu charakterowi, jest doskonałym i wytrzymałym towarzyszem zabaw dla dzieci, wykazując się przy tym dużą cierpliwością.

Wady:

• Problemy zdrowotne: Jako rasa brachycefaliczna (z płaskim pyskiem), Boston Terriery są narażone na problemy z oddychaniem, chrapanie oraz złą tolerancję upałów i dużego wysiłku.

• Gazy i dźwięki: Specyficzna budowa pyska sprawia, że psy te często wydają różne odgłosy (sapanie, chrumkanie), a połykanie powietrza podczas jedzenia prowadzi do częstych i wonnych wzdęć.

• Upartość: Mimo dużej inteligencji, potrafią być uparte i niezależne; jeśli Boston Terrier uzna, że nie ma ochoty czegoś zrobić, może być trudno go do tego przekonać bez odpowiedniej motywacji.

• Wrażliwość na temperatury: Ich krótka sierść bez podszerstka i skrócona kufa sprawiają, że marzną zimą (wymagają ubranek) i bardzo szybko przegrzewają się latem.

• Problemy z oczami: Duże, wypukłe oczy są narażone na urazy mechaniczne, owrzodzenia rogówki oraz choroby genetyczne, takie jak zaćma, co wymaga stałej kontroli.

Historia Boston Terriera sięga XIX wieku i jest klasycznym przykładem amerykańskiego snu, gdzie z psa bojowego stworzono idealnego towarzysza rodziny. Wszystko zaczęło się około 1870 roku w Bostonie, kiedy to Robert C. Hooper zakupił psa o imieniu Judge, który był krzyżówką Buldoga Angielskiego i nieistniejącego już Białego Teriera Angielskiego. Judge był psem mocnym, ważącym około 14 kg, i to on stał się protoplastą całej rasy, przekazując swoje cechy potomstwu. Początkowo psy te nazywano "Round Heads" (Okrągłe Głowy) lub Bull Terrierami, ale nazwy te budziły sprzeciw hodowców innych ras, dlatego ostatecznie przyjęto nazwę od miasta ich pochodzenia. W procesie hodowlanym dążono do zmniejszenia rozmiarów psa i wyeliminowania agresji, krzyżując je z mniejszymi suczkami i prawdopodobnie z Buldogami Francuskimi. W 1893 roku American Kennel Club oficjalnie uznał rasę, co było ogromnym sukcesem hodowców z Massachusetts. Od tego momentu popularność "Bostończyków" rosła lawinowo, a z ringów walk (jeśli w ogóle na nich bywały, co jest dyskusyjne) trafiły prosto na kanapy i do serc Amerykanów.

Jaki był Boston Terrier? Wzorzec rasy

Wzorzec opisuje Boston Terriera jako psa żywego, bardzo inteligentnego, o gładkiej sierści, krótkiej głowie, zwartej budowie i krótkim ogonie. Kluczową cechą jest równowaga proporcji; żaden element ciała nie powinien być zbyt wyrazisty, by nie zaburzać harmonii całej sylwetki. Głowa powinna być kwadratowa, płaska u góry, bez zmarszczek, z szeroką i kwadratową kufą, która jest krótka, ale nie tak płaska jak u mopsa. Oczy są szeroko rozstawione, duże, okrągłe i ciemne, a ich wyraz powinien być czujny, miły i inteligentny, co jest wizytówką rasy. Uszy są małe, noszone prosto do góry, naturalnie lub przycięte (choć w Europie cięcie jest zabronione), osadzone tak blisko brzegów czaszki, jak to możliwe. Tułów powinien być krótki i zwarty, z szeroką klatką piersiową i prostym grzbietem, co nadaje psu wygląd małego atlety. Ogon jest osadzony nisko, krótki, cienki i zwężający się ku końcowi; może być prosty lub naturalnie skręcony (tzw. korkociąg), ale nigdy nie powinien być noszony powyżej linii grzbietu.

Sierść Boston Terriera jest krótka, gładka, lśniąca i delikatna w dotyku, ściśle przylegająca do ciała, co podkreśla jego umięśnioną sylwetkę. Najważniejszą cechą wyglądu jest umaszczenie, które musi być pręgowane, focze (czarne z rudym odcieniem w słońcu) lub czarne, zawsze z białymi znaczeniami. Wymagane białe znaczenia to otoczka na kufie, biała strzałka między oczami oraz biała pierś, co tworzy efekt eleganckiego smokingu. Pożądane są również białe "skarpetki" na łapach oraz biały kołnierz, który dodaje psu jeszcze więcej szyku i elegancji. Ciało psa wpisuje się w kwadrat, co oznacza, że długość tułowia jest mniej więcej równa wysokości w kłębie, co odróżnia go od dłuższego Buldoga Francuskiego. Kończyny są proste, silne i ustawione równolegle, co zapewnia psu swobodny, rytmiczny i pewny ruch. Mimo niewielkiego wzrostu, Boston Terrier sprawia wrażenie psa silnego i zdecydowanego, a nie delikatnej i kruchej zabaweczki.

Boston Terrier – charakter rasy

Boston Terrier to pies o niezwykle pogodnym i optymistycznym usposobieniu, który wnosi do domu mnóstwo radości i pozytywnej energii. Jest to zwierzę bardzo uczuciowe, które uwielbia być w centrum uwagi i nieustannie domaga się pieszczot oraz bliskości ze swoim właścicielem. Mimo że w jego żyłach płynie krew terierów, nie jest on tak zadziorny czy nadpobudliwy jak np. Jack Russell Terrier; jego temperament jest znacznie bardziej zrównoważony. W domu potrafi być spokojnym kanapowcem, który godzinami śpi przytulony do opiekuna, ale na spacerze chętnie zamienia się w aktywnego sportowca. Jest to pies bardzo wrażliwy na nastrój domowników i źle znosi kłótnie czy napiętą atmosferę, reagując na nie smutkiem i wycofaniem. Jego inteligencja sprawia, że jest świetnym obserwatorem, ale czasem bywa też małym manipulatorem, wykorzystującym swój urok, by dostać to, czego chce. Choć jest przyjazny, posiada instynkt stróża i zawsze zaalarmuje szczekaniem, gdy usłyszy coś niepokojącego pod drzwiami.

Boston Terrier a dzieci

Relacje Boston Terriera z dziećmi są zazwyczaj wręcz wzorowe, co sprawia, że jest to jedna z najczęściej polecanych ras dla rodzin z pociechami. Psy te są wystarczająco małe, by nie zrobić dziecku krzywdy niechcący (np. przewracając je), a jednocześnie na tyle masywne i odporne, że nie ucierpią podczas nieco bardziej żywiołowej zabawy. Uwielbiają aportować piłki, biegać i uczestniczyć we wszelkich dziecięcych aktywnościach, wykazując się przy tym ogromną cierpliwością i brakiem agresji. Są to psy, które rzadko "tracą nerwy"; jeśli zabawa staje się dla nich zbyt męcząca, po prostu odchodzą na swoje legowisko, zamiast warczeć czy gryźć. Oczywiście, jak w przypadku każdego psa, kontakty z bardzo małymi dziećmi powinny być nadzorowane przez dorosłych, by nauczyć obie strony wzajemnego szacunku. Bostończyki szybko nawiązują z dziećmi silną więź emocjonalną, stając się ich najlepszymi przyjaciółmi i powiernikami sekretów.

Pies Boston Terrier a inne zwierzęta domowe

Bostończyki są z natury psami towarzyskimi i zazwyczaj bardzo dobrze dogadują się z innymi zwierzętami mieszkającymi pod jednym dachem. W przeciwieństwie do typowych terierów, ich instynkt łowiecki jest znacznie osłabiony, dlatego rzadko gonią koty czy mniejsze zwierzęta domowe, traktując je raczej jak członków stada. Z innymi psami zazwyczaj żyją w zgodzie, chętnie bawiąc się i śpiąc razem, choć samce mogą czasem próbować ustalać hierarchię z innymi samcami. Ważna jest jednak wczesna socjalizacja, która pozwala psu nauczyć się prawidłowej komunikacji z innymi czworonogami i uniknąć lękliwości. Na spacerach są zazwyczaj nastawione pokojowo do napotkanych psów, choć ze względu na swoją odwagę nie cofną się, jeśli zostaną zaatakowane. Ich radosna natura sprawia, że często zachęcają do zabawy nawet najbardziej oporne psy i koty. Są to psy, które zdecydowanie wolą zabawę i zgodę od konfliktów i walki.

Czy Pies Boston Terrier nadaje się do mieszkania w bloku?

To pies wręcz stworzony do życia w mieście i w mieszkaniu w bloku, niezależnie od jego metrażu. Jego niewielkie rozmiary sprawiają, że nie zajmuje dużo miejsca, a umiarkowana potrzeba ruchu oznacza, że nie musi mieć do dyspozycji wielkiego ogrodu. Wewnątrz mieszkania Boston Terrier jest zazwyczaj cichy i spokojny, co jest ogromną zaletą w budownictwie wielorodzinnym, gdzie hałas może przeszkadzać sąsiadom. Większość czasu spędza na drzemkach na kanapie lub obserwowaniu życia domowego z wygodnego punktu widokowego. Nie ma niszczycielskich zapędów (pod warunkiem, że nie nudzi się i nie cierpi na lęk separacyjny) i łatwo uczy się zasad czystości. Należy jednak pamiętać o zapewnieniu mu chłodnego miejsca latem, gdyż w nagrzanym mieszkaniu może się męczyć. Windajest przydatna, choć zdrowy Boston bez problemu poradzi sobie ze schodami na niższe piętra.

Szkolenie Boston Terriera to proces, który zazwyczaj przynosi wiele satysfakcji, ponieważ są to psy bystre i chętne do nauki. Najlepiej reagują na metody pozytywne, oparte na nagrodach w postaci smakołyków i pochwał, ponieważ są to zazwyczaj wielkie łakomczuchy. Metody awersyjne, krzyk czy kary fizyczne są absolutnie niewskazane, gdyż psy te są bardzo wrażliwe i mogą zamknąć się w sobie lub stać się lękliwe. Mimo inteligencji, Boston potrafi być uparty; jeśli uzna, że ćwiczenie jest nudne, może po prostu odmówić współpracy, dlatego sesje szkoleniowe powinny być krótkie i urozmaicone. Ważnym elementem jest nauka wyciszania emocji, ponieważ psy te łatwo się ekscytują, co może prowadzić do skakania na gości. Warto zapisać się do psiego przedszkola, aby od szczeniaka budować prawidłowe relacje społeczne z innymi psami. Konsekwencja i cierpliwość to klucz do sukcesu w wychowaniu tego małego dżentelmena.

Czy Psy Boston Terrier są mądre?

Boston Terriery to psy o wysokiej inteligencji, która objawia się nie tylko w szybkim uczeniu się komend, ale także w dużej inteligencji emocjonalnej. Doskonale potrafią odczytywać intencje właściciela, wyczuwać jego nastrój i dostosowywać do niego swoje zachowanie. Są świetnymi obserwatorami i potrafią uczyć się przez obserwację, co czasem prowadzi do zabawnych sytuacji, gdy pies sam nauczy się np. otwierać drzwi. Ich bystrość sprawia, że potrzebują stymulacji umysłowej; same spacery fizyczne mogą im nie wystarczyć, dlatego warto wprowadzać zabawy węchowe czy naukę sztuczek. Czasem ich inteligencja bywa mylona z uporem – pies doskonale rozumie, czego się od niego wymaga, ale analizuje, czy mu się to opłaca. Są mistrzami w komunikacji z człowiekiem, używając szerokiej gamy dźwięków i min, by przekazać swoje potrzeby. To psy, które myślą i kombinują, co czyni życie z nimi niezwykle ciekawym.

Czy Boston Terrier uciekają?

Zazwyczaj Boston Terriery nie mają silnej tendencji do ucieczek i włóczęgostwa, co jest związane z ich silnym przywiązaniem do człowieka i terytorium. Nie są to psy myśliwskie w pełnym tego słowa znaczeniu, więc rzadko puszczają się w pogoń za tropem przez wiele kilometrów, zapominając o całym świecie. Na spacerach zazwyczaj trzymają się blisko swojego opiekuna, sprawdzając co chwilę, czy ten podąża za nimi. Oczywiście, podstawowe zabezpieczenie terenu jest konieczne, ale nie muszą to być zasieki jak dla ras pierwotnych typu Husky. Jeśli jednak zobaczą coś bardzo interesującego, np. uciekającego kota, mogą ruszyć w krótki pościg, dlatego w ruchliwych miejscach lepiej prowadzić je na smyczy. Nauka przywołania jest ważna, ale w przypadku tej rasy zazwyczaj dość łatwa do opanowania. Ich największą motywacją do powrotu jest zawsze ukochany właściciel (i ewentualny smakołyk w kieszeni).

Czy Psy Boston Terrier lubią pływać?

Z powodu swojej specyficznej budowy ciała – dużej, ciężkiej głowy i rozbudowanej klatki piersiowej przy stosunkowo wąskim zadzie – Boston Terriery są bardzo słabymi pływakami. Mają tendencję do "nurkowania" przodem, co oznacza, że trudno im utrzymać głowę nad powierzchnią wody, co stwarza realne ryzyko utonięcia. Wiele psów tej rasy po prostu nie lubi wody i unika wchodzenia do niej głębiej niż po brzuch. Jeśli decydujemy się na zabranie Bostona nad wodę, bezwzględnie powinien on być ubrany w dobrze dopasowaną kamizelkę kapokową dla psów. Nawet w kamizelce nie należy spuszczać psa z oczu, ponieważ woda może dostać się do ich krótkiego nosa, powodując zachłyśnięcie. Dla większości Bostończyków wodne szaleństwa ograniczają się do brodzenia w płytkiej wodzie przy brzegu. Bezpieczeństwo nad wodą jest w przypadku tej rasy absolutnym priorytetem.

Czy Psy Boston Terrier szczekają?

Boston Terriery należą do ras mało szczekliwych, co jest jedną z ich największych zalet jako psów do towarzystwa w mieście. Nie mają w zwyczaju ujadać bez sensu na wszystko, co się rusza, ani szczekać z nudów czy frustracji, jak to bywa w przypadku niektórych innych małych ras. Używają głosu celowo, zazwyczaj pełniąc rolę dzwonka alarmowego, gdy ktoś zbliża się do drzwi lub gdy wyczują coś niepokojącego. Ich szczekanie nie jest piskliwe, lecz ma dość niski i przyjemny ton, który nie drażni uszu domowników ani sąsiadów. Częściej niż szczekanie, można usłyszeć od nich całą gamę innych dźwięków: chrumkanie, parskanie czy specyficzne "gadanie" podczas zabawy. Jeśli Boston szczeka uporczywie, zazwyczaj oznacza to, że jego potrzeby nie są zaspokojone lub cierpi na lęk separacyjny.

Ile ruchu potrzebuje Boston Terrier?

Mimo że są to psy małe i uznawane za ozdobne, Boston Terriery są energiczne i potrzebują codziennej dawki umiarkowanego ruchu. Kilka krótkich wyjść "na toaletę" to zdecydowanie za mało; pies ten potrzebuje przynajmniej jednego dłuższego spaceru (ok. 30-45 minut) połączonego z zabawą. Uwielbiają aportować piłki, bawić się frisbee (w wersji dla małych psów) czy biegać z innymi psami na wybiegu. Należy jednak pamiętać o ich ograniczeniach fizycznych związanych z brachycefalią – w upalne dni spacery muszą być ograniczone do minimum i odbywać się wcześnie rano lub późno wieczorem. Zbyt intensywny wysiłek w słońcu może skończyć się udarem cieplnym, dlatego latem aktywność przenosimy do domu lub w cień. Ich energia jest zazwyczaj "eksplozywna" – mają napady szaleństwa (zoomies), po których długo odpoczywają.

Zdrowie to najbardziej skomplikowany aspekt posiadania Boston Terriera, ponieważ specyficzna budowa ciała, która dodaje im uroku, jest jednocześnie źródłem wielu problemów. Jako rasa brachycefaliczna, mają skrócone drogi oddechowe, co może prowadzić do Zespołu Brachycefalicznego (zwężone nozdrza, wydłużone podniebienie miękkie), utrudniającego oddychanie i termoregulację. Ich duże, wypukłe oczy są narażone na urazy i infekcje, dlatego wymagają regularnej kontroli i higieny. Mimo tych obciążeń, wiele Bostonów dożywa sędziwego wieku w dobrej kondycji, jeśli są pod opieką świadomego właściciela i dobrego weterynarza. Kluczowa jest profilaktyka, dbanie o wagę psa (otyłość drastycznie pogarsza problemy z oddychaniem) i ochrona przed skrajnymi temperaturami. Wybór szczenięcia z dobrej hodowli, która bada rodziców, znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia poważnych chorób genetycznych.

Charakterystyczne choroby Psa Boston Terrier

• Zespół Brachycefaliczny (BOAS): Problemy z oddychaniem, chrapanie, nietolerancja wysiłku i ciepła; często wymaga korekty chirurgicznej nosa i podniebienia.

• Choroby oczu: Zaćma (często dziedziczna), jaskra, owrzodzenia rogówki, "wiśniowe oko" (wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki).

• Zwichnięcie rzepki: Typowe dla małych ras wypadanie rzepki w kolanie, prowadzące do kulawizny i artretyzmu.

• Kręgosłup: Półkręgi (hemivertebrae) – deformacje kręgów, które mogą powodować ból i problemy neurologiczne, charakterystyczne dla psów ze skręconym ogonem.

• Alergie: Skłonność do alergii skórnych (atopowe zapalenie skóry) i pokarmowych.

Ile żyje Pies Boston Terrier? Średnia długość życia

Boston Terriery to psy stosunkowo długowieczne, których średnia długość życia wynosi od 11 do 13 lat, choć nierzadko spotyka się osobniki 15-letnie. Kluczem do długiego życia jest przede wszystkim dbanie o ich wagę – otyłość jest zabójcza dla psa z problemami oddechowymi i obciąża stawy oraz serce. Unikanie przegrzania w lecie i ochrona przed mrozem w zimie to kolejne ważne czynniki wpływające na ich witalność. Regularne wizyty u okulisty i kardiologa pozwalają na wczesne wykrycie typowych dla rasy schorzeń. Psy te zazwyczaj zachowują swoją szczenięcą radość życia i chęć do zabawy aż do późnej starości. Miłość i troskliwa opieka właściciela są najlepszą gwarancją długich i szczęśliwych lat razem.

Pielęgnacja Boston Terriera jest mało skomplikowana i nie zajmuje wiele czasu, co jest dużą zaletą dla zapracowanych osób. Sierść wystarczy szczotkować raz w tygodniu gumową rękawicą lub miękką szczotką, aby usunąć martwy włos i nadać jej połysk. Najważniejszym elementem pielęgnacji jest higiena pyska – fałdy skórne na kufie (jeśli są głębokie) oraz okolice oczu muszą być codziennie przecierane i osuszane, aby nie doszło do odparzeń i infekcji grzybiczych. Oczy wymagają częstego nawilżania specjalnymi kroplami (sztuczne łzy), jeśli pies ma tendencję do ich wysychania. Należy również regularnie przycinać pazury, które u lekkich psów rzadko ścierają się same, oraz czyścić uszy. Kąpiele przeprowadza się tylko w razie potrzeby, używając delikatnych szamponów.

Czy Boston Terrier gubią sierść?

Boston Terriery linieją w stopniu umiarkowanym do małego, ponieważ nie posiadają gęstego podszerstka, a jedynie włos okrywowy. Sierść wypada przez cały rok w niewielkich ilościach, z lekkim nasileniem wiosną i jesienią, ale nie są to "tumany" kłaków typowe dla owczarków czy husky. Ich włosy są krótkie i drobne, co sprawia, że są mniej widoczne w domu, choć mogą wbijać się w materiałowe obicia mebli. Regularne przecieranie psa wilgotną szmatką lub gumową rękawicą pozwala zebrać większość martwego włosa, zanim ten spadnie na podłogę. Jest to rasa dość "czysta", która nie brudzi się nadmiernie na spacerach. Dla osób ceniących porządek w domu, Boston Terrier jest zazwyczaj akceptowalnym wyborem.

Czy pies rasy Boston Terrier to dobry wybór dla alergika?

Niestety, Boston Terrier nie jest psem hipoalergicznym, wbrew niektórym mitom krążącym w internecie. Choć ma krótką sierść i linieje mało, wciąż produkuje alergeny obecne w naskórku, ślinie i moczu, które są główną przyczyną reakcji uczuleniowych. Co więcej, psy te często mają łupież (związany z alergiami skórnymi), co może nasilać objawy u wrażliwych osób. Krótka sierść nie zatrzymuje alergenów przy skórze, więc unoszą się one w powietrzu. Każdy alergik powinien spędzić z psem tej rasy trochę czasu przed podjęciem decyzji o zakupie, aby sprawdzić indywidualną reakcję organizmu. Istnieją rasy znacznie bardziej bezpieczne dla alergików (jak pudle czy maltańczyki), więc w przypadku silnej alergii, Boston może być ryzykownym wyborem.

Boston Terriery są znane z wrażliwego układu pokarmowego i skłonności do wzdęć, dlatego ich dieta musi być starannie dobrana i wysokiej jakości. Najlepiej sprawdzają się karmy bezzbożowe, lekkostrawne, oparte na jednym źródle białka (np. jagnięcina, ryba), co minimalizuje ryzyko alergii i problemów żołądkowych. Ze względu na płaski pysk, jedzenie suchej karmy może być dla nich trudne, dlatego granulki powinny mieć odpowiedni kształt lub można podawać karmę mokrą. Bostończyki mają ogromny apetyt i tendencję do tycia, więc ścisłe dawkowanie posiłków jest absolutnie kluczowe; nie wolno ich przekarmiać, bo nadwaga niszczy ich zdrowie. Warto stosować miski spowalniające jedzenie, ponieważ psy te często połykają karmę łapczywie wraz z powietrzem, co potęguje gazy. Stały dostęp do wody jest niezbędny, zwłaszcza w ciepłe dni.

Ile razy dziennie powinien jeść Pies Boston Terrier?

Dorosły Boston Terrier powinien jeść dwa razy dziennie – rano i wieczorem, co pomaga utrzymać stały poziom energii i zapobiega nadmiernemu obciążeniu żołądka. Szczenięta, ze względu na małe żołądki i szybki metabolizm, muszą być karmione częściej: 3 do 4 razy dziennie do około 6 miesiąca życia. Regularność posiłków jest bardzo ważna, podobnie jak niepodawanie jedzenia bezpośrednio przed lub po intensywnym wysiłku (choć ryzyko skrętu żołądka jest mniejsze niż u dużych ras, wzdęcia są bolesne). Nie należy zostawiać pełnej miski na cały dzień, ponieważ większość Bostonów zjadłaby wszystko na raz, co prowadzi do otyłości. Dokładne odmierzanie porcji i unikanie dokarmiania przy stole to podstawa dbania o sylwetkę tego małego łakomczucha.

Boston Terrier to rasa popularna, ale i kosztowna w hodowli, dlatego ceny szczeniąt są wysokie. Za psa z rodowodem ZKwP (FCI) trzeba zapłacić średnio od 5000 do 8000 złotych, a psy z wybitnym pochodzeniem mogą kosztować jeszcze więcej. Wysoka cena wynika m.in. z faktu, że porody w tej rasie często odbywają się przez cesarskie cięcie (duże głowy szczeniąt), co generuje koszty weterynaryjne, a mioty są zazwyczaj nieliczne (średnio 3-4 szczenięta). Należy wystrzegać się tanich ofert z pseudohodowli (np. za 1500-2000 zł), ponieważ oszczędność na zakupie zazwyczaj oznacza psa obciążonego poważnymi wadami genetycznymi i chorobami, których leczenie pochłonie majątek. Kupując psa z dobrej hodowli, płacimy za zdrowie rodziców i prawidłową socjalizację szczenięcia.

Ile wynosi utrzymanie Psa Boston Terrier?

Miesięczne koszty utrzymania Boston Terriera są umiarkowane, ponieważ jest to pies mały, który nie zjada ogromnych ilości karmy. Dobrej jakości żywienie to wydatek rzędu 200–300 złotych miesięcznie. Do tego dochodzą koszty profilaktyki (odrobaczanie, szczepienia, preparaty na kleszcze) oraz ewentualne leczenie alergii czy problemów ocznych, co może podnieść wydatki. Warto uwzględnić w budżecie zakup ubranek na zimę (kurtki, sweterki), które są niezbędne dla tej rasy i stanowią jednorazowy, ale powtarzalny wydatek. Średni miesięczny koszt utrzymania zdrowego psa zamyka się zazwyczaj w kwocie 300–500 złotych. Należy jednak mieć odłożony "fundusz awaryjny" na wypadek nagłych problemów zdrowotnych, które u ras brachycefalicznych zdarzają się częściej.

• Pierwszy Amerykanin: Boston Terrier był pierwszą rasą wyhodowaną w USA, która została oficjalnie uznana przez American Kennel Club (AKC) już w 1893 roku.

• Pies stanowi: Jest oficjalnym psem stanowym Massachusetts (od 1979 roku), co podkreśla jego historyczne związki z regionem.

• Sierżant Stubby: Najbardziej odznaczonym psem w historii I wojny światowej był Sgt. Stubby, który według wielu źródeł był mieszańcem Boston Terriera; ostrzegał żołnierzy przed atakami gazowymi i łapał szpiegów.

• Mit o wypadających oczach: Choć brzmi to przerażająco, u psów z bardzo płaskim pyskiem i płytkimi oczodołami (jak Boston Terrier) istnieje ryzyko wypadnięcia gałki ocznej (proptosis) przy silnym urazie głowy lub zbyt mocnym ściśnięciu szyi, dlatego zawsze należy używać szelek, a nie obroży.

• Cesarzowa: Helen Keller, słynna głuchoniewidoma pisarka, posiadała Boston Terriera o imieniu Phiz, który był jej oddanym towarzyszem.