Bichon Frise, znany również jako Bichon kędzierzawy, to mały, biały piesek o wyglądzie puszystej chmurki, który od wieków pełni rolę doskonałego psa do towarzystwa. Jego nazwa pochodzi z języka francuskiego i dosłownie oznacza "kędzierzałego pieska pokojowego", co idealnie oddaje jego naturę oraz przeznaczenie. Jest to rasa, która łączy w sobie elegancję arystokraty z wesołością i sprytem cyrkowego akrobaty, którym zresztą bywała w trudniejszych momentach historii. Bichony słyną z hipoalergicznej szaty, która przypomina w dotyku miękki aksamit lub puszek do pudru, i która rośnie pionowo, tworząc charakterystyczną objętość. Mimo wyglądu delikatnej maskotki, jest to pies o solidnej konstrukcji i wielkim sercu, który nie boi się wyzwań i chętnie towarzyszy właścicielowi w każdej aktywności. Jego czarne jak węgielki oczy i nos tworzą z białą sierścią silny kontrast, nadając mu bystry i figlarny wyraz, który potrafi rozczulić każdego. To idealny wybór dla rodzin, singli i seniorów, którzy szukają psa radosnego, czystego i niezwykle oddanego, gotowego obdarzyć miłością cały świat.
Zalety:
Hipoalergiczność: Bichon Frise posiada włosy, które rosną przez całe życie i nie wypadają, co sprawia, że jest to jedna z najlepszych ras dla alergików, ponieważ ilość alergenów roznoszonych po domu jest minimalna.
Wesołe usposobienie: Jest to pies z natury optymistyczny, pozbawiony agresji i humorów, który każdego dnia budzi się z radością i gotowością do zabawy, zarażając domowników pozytywną energią.
Inteligencja: Bichony są bardzo bystre i szybko się uczą, co w połączeniu z ich cyrkową przeszłością sprawia, że są mistrzami w wykonywaniu skomplikowanych sztuczek i zadań.
Długowieczność: Jest to rasa ciesząca się dobrym zdrowiem i długim życiem; przy odpowiedniej opiece psy te często dożywają sędziwego wieku, zachowując sprawność fizyczną i umysłową.
Kompaktowość: Niewielki rozmiar i łatwość adaptacji czynią go idealnym psem do podróżowania oraz życia w małych mieszkaniach w centrum miasta.
Brak agresji: Zazwyczaj kochają wszystkich ludzi i zwierzęta, co czyni je bezpiecznymi towarzyszami i ułatwia codzienne spacery oraz wizyty gości.
Wady:
Wymagająca pielęgnacja: Utrzymanie ich śnieżnobiałej, puszystej szaty w idealnym stanie wymaga codziennego czesania, częstych kąpieli i regularnych, kosztownych wizyt u profesjonalnego groomera.
Lęk separacyjny: Bichony są bardzo uczuciowe i uzależnione od obecności człowieka; źle znoszą samotność i pozostawione same na długo mogą szczekać lub niszczyć przedmioty ze stresu.
Trudna nauka czystości: Jak wiele małych ras, Bichony mają małe pęcherze i czasem dłużej niż inne psy uczą się załatwiania potrzeb fizjologicznych wyłącznie na zewnątrz.
Zacieki pod oczami: Biała sierść wokół oczu ma tendencję do brązowienia i przebarwień od łez, co wymaga codziennej higieny i specjalistycznych preparatów, by pies wyglądał estetycznie.
Szczekliwość: Są to psy czujne, które lubią alarmować o każdym szmerze na klatce schodowej, co bez odpowiedniego szkolenia może stać się uciążliwe dla sąsiadów.
Historia Bichona Frise jest długa, barwna i sięga czasów starożytnych, kiedy to małe białe psy były popularne w basenie Morza Śródziemnego. Wywodzą się one z grupy psów zwanych Barbichon, do której należą także maltańczyki, bolończyki i hawańczyki, a ich wspólnym przodkiem jest prawdopodobnie barbet (pies dowodny). W XIV wieku włoscy marynarze przywieźli te psy z Wysp Kanaryjskich (stąd dawna nazwa "Tenerife") na kontynent europejski, gdzie szybko podbiły serca arystokracji. Szczyt ich popularności przypadł na okres renesansu we Francji za panowania króla Franciszka I oraz Henryka III, który tak kochał swoje psy, że nosił je w specjalnym koszyku zawieszonym na szyi. Były ulubieńcami hiszpańskich infantek i częstym motywem na obrazach wielkich mistrzów, takich jak Francisco Goya. Z czasem moda na nie przeminęła, a psy te trafiły na ulicę i do cyrków, gdzie dzięki inteligencji i urokowi zabawiały publiczność sztuczkami. Rasa została uratowana i ujednolicona po I wojnie światowej we Francji i Belgii, a oficjalny wzorzec przyjęto w 1933 roku, nadając im obecną nazwę.
Zgodnie ze wzorcem FCI, Bichon Frise to mały pies o żywym i wesołym usposobieniu, charakteryzujący się dumnym noszeniem głowy i korkociągowatą sierścią. Głowa powinna być proporcjonalna do tułowia, z czaszką raczej płaską w dotyku, choć sprawiającą wrażenie okrągłej przez obfitą czuprynę. Oczy są ciemne, okrągłe i pełne wyrazu, a ich obwódki muszą być czarno pigmentowane, co tworzy charakterystyczne "halo" wokół oka, niezbędne dla typowego wyrazu rasy. Uszy są zwisające, porośnięte długim, skręconym włosem i osadzone tak, że gdy pies jest czujny, opadają wzdłuż policzków. Szyja jest dość długa i noszona wysoko, co nadaje psu elegancki i dumny wygląd, przechodząc w prosty i umięśniony grzbiet. Ogon jest osadzony nieco poniżej linii grzbietu i noszony wesoło zagięty nad lędźwiami, ale nie powinien być zwinięty w ścisły pierścień ani dotykać grzbietu; jego włos może jednak opadać na plecy.
Najbardziej unikalną cechą Bichona jest jego szata: włos jest cienki, jedwabisty, bardzo luźno skręcony w spirale (korkociągi) i odstający od ciała dzięki gęstemu podszerstkowi. Sierść powinna być czysto biała, choć u szczeniąt do 12 miesiąca życia dopuszczalne są delikatne beżowe lub morelowe naloty na uszach, które z wiekiem zazwyczaj znikają. Skóra pod białą sierścią jest często ciemno pigmentowana (niebieskawa, beżowa lub czarna), co jest cechą pożądaną, podobnie jak czarne podniebienie i wargi. Bichony to psy o zwartej budowie i mocnym kośćcu, co odróżnia je od delikatniejszych maltańczyków; nie są kruche, lecz sprężyste i wytrzymałe. Ich chód jest lekki i swobodny, a w kłusie głowa noszona jest wysoko, co podkreśla ich pewność siebie i radosny temperament. Wystawowa fryzura Bichona ma kształt zaokrąglony ("powder puff"), co uzyskuje się poprzez precyzyjne strzyżenie nożyczkami, mające na celu ukrycie ewentualnych drobnych wad budowy i podkreślenie objętości szaty.
Bichon Frise to pies o złotym charakterze, który jest ucieleśnieniem radości życia i ekstrawertyzmu. Jest niezwykle towarzyski i otwarty na świat; nie zna pojęcia "obcy", ponieważ każdy nowo napotkany człowiek jest dla niego potencjalnym przyjacielem do głaskania. W domu jest psem czułym i wylewnym ("rzepem"), który uwielbia przesiadywać na kolanach właściciela i towarzyszyć mu w każdej czynności, od gotowania po oglądanie telewizji. Mimo niewielkich rozmiarów, Bichon ma w sobie sporo odwagi i ciekawości, nie jest psem lękliwym czy wycofanym, co sprawia, że świetnie radzi sobie w nowych sytuacjach. Charakterystyczne dla rasy są tzw. "Bichon Blitz" lub zoomies – nagłe napady energii, podczas których pies biega po domu z ogromną prędkością, odbijając się od mebli, by po chwili paść ze zmęczenia. Jest to rasa bardzo adaptacyjna, która dostosuje się do trybu życia właściciela, o ile jej potrzeba bliskości zostanie zaspokojona.
Bichony są powszechnie uważane za jedne z najlepszych małych psów dla rodzin z dziećmi, ze względu na swoją wytrzymałość i brak agresji. Są to psy wesołe, skore do zabawy i bardzo tolerancyjne, co sprawia, że chętnie uczestniczą w dziecięcych aktywnościach, takich jak aportowanie czy nauka sztuczek. W przeciwieństwie do bardzo delikatnych ras miniaturowych, Bichon ma mocniejszą budowę, dzięki czemu jest mniej narażony na przypadkowe urazy podczas zabawy, choć oczywiście nadal wymaga delikatności. Rzadko reagują nerwowo na hałas czy gwałtowne ruchy, co jest częstym problemem u innych małych psów. Mimo ich wspaniałego charakteru, zabawy z bardzo małymi dziećmi zawsze powinny odbywać się pod nadzorem dorosłych, aby upewnić się, że pies nie jest traktowany jak pluszowa zabawka. Bichon, który czuje się bezpiecznie, stanie się dla dziecka wiernym przyjacielem i niestrudzonym kompanem psot.
Bichony Frise są z natury pacyfistami i doskonale dogadują się z innymi zwierzętami w domu, nie dążąc do konfliktów ani dominacji. Ich instynkt łowiecki jest bardzo słaby, co oznacza, że zazwyczaj mogą mieszkać pod jednym dachem z kotami, królikami czy chomikami bez stwarzania dla nich zagrożenia. W kontaktach z innymi psami są zazwyczaj entuzjastyczne i przyjazne, chętnie zachęcając do zabawy nawet znacznie większych od siebie kolegów. Nie mają tendencji do bycia "zadziorami" na spacerach, co ułatwia wizyty w parkach czy na wybiegach dla psów. Dobrze czują się w towarzystwie drugiego psa, zwłaszcza jeśli jest to rasa o podobnym temperamencie i rozmiarach, co pomaga im radzić sobie z samotnością podczas nieobecności właścicieli. Ich społeczna natura sprawia, że życie w wielogatunkowym stadzie jest dla nich źródłem radości, a nie stresu.
Zdecydowanie tak, Bichon Frise to pies wprost stworzony do życia w mieszkaniu, niezależnie od jego metrażu. Nie potrzebuje on wielkiego ogrodu czy hektarów przestrzeni, aby być szczęśliwym; jego świat kręci się wokół właściciela, a nie terytorium. Wewnątrz mieszkania, poza momentami szalonej zabawy, jest psem, który potrafi się wyciszyć i nie zajmuje dużo miejsca. Jego hipoalergiczna sierść jest ogromnym atutem w małych przestrzeniach, ponieważ nie osiada na meblach i dywanach, co ułatwia utrzymanie czystości. Należy jednak pamiętać, że psy te są czujne i mogą reagować szczekaniem na odgłosy z klatki schodowej, dlatego warto od szczeniaka uczyć je komendy "cisza". Dla Bichona najważniejsze jest bycie blisko człowieka, więc wygodna kanapa w bloku jest dla niego lepsza niż wielki ogród, w którym musiałby przebywać sam.
Choć Bichony wyglądają jak niewinne aniołki, są to psy bardzo inteligentne i potrafią być sprytne, a czasem nawet nieco manipulujące, jeśli właściciel nie jest konsekwentny. Szkolenie powinno opierać się wyłącznie na metodach pozytywnych (nagrody, pochwały, zabawa), ponieważ są to psy wrażliwe, które źle reagują na krzyk czy karcenie. Najtrudniejszym elementem wychowania jest zazwyczaj nauka czystości, która u tej rasy może zająć więcej czasu niż u innych psów; wymaga to częstych wyjść i dużej cierpliwości ze strony opiekuna. Bichony uwielbiają się uczyć sztuczek i są w tym mistrzami – chodzenie na dwóch łapach, obroty czy "służenie" przychodzi im z łatwością. Ważna jest wczesna socjalizacja i przyzwyczajanie psa do zabiegów pielęgnacyjnych (czesanie, kąpiel), co w przyszłości zaoszczędzi stresu zarówno psu, jak i właścicielowi. Konsekwentne, ale łagodne prowadzenie sprawi, że Bichon będzie posłusznym i bezproblemowym towarzyszem.
Bichony Frise to psy o wysokiej inteligencji, która często jest niedoceniana ze względu na ich "maskotkowy" wygląd. Ich przeszłość jako psów cyrkowych dowodzi, że posiadają one niezwykłą zdolność do uczenia się skomplikowanych sekwencji ruchów i współpracy z człowiekiem. Szybko kojarzą fakty i potrafią rozwiązywać proste problemy, zwłaszcza jeśli prowadzi to do zdobycia smakołyka lub uwagi właściciela. Posiadają również wysoką inteligencję emocjonalną – doskonale wyczuwają nastrój domowników i potrafią dostosować swoje zachowanie, by pocieszyć lub rozbawić opiekuna. W szkoleniu posłuszeństwa mogą być czasem nieco uparte ("co ja z tego będę miał?"), ale odpowiednia motywacja sprawia, że chętnie pracują. Ich bystrość sprawia, że wymagają stymulacji umysłowej; zabawki interaktywne i nauka nowych komend są dla nich świetną rozrywką.
Bichony Frise zazwyczaj nie mają natury uciekinierów, ponieważ są psami silnie zorientowanymi na człowieka i nie posiadają mocnego instynktu łowieckiego. Na spacerach zazwyczaj pilnują się właściciela, nie oddalając się na duże odległości, co czyni spacery z nimi stosunkowo bezstresowymi. Oczywiście, jak każdy pies, mogą się czegoś przestraszyć lub czymś zaciekawić, ale rzadko ruszają w pogoń za zwierzyną z zamiarem upolowania jej. Mimo to, w ruchliwych miejscach miejskich zawsze zalecane jest prowadzenie psa na smyczy dla jego bezpieczeństwa. Jeśli Bichon ucieka, to zazwyczaj nie z chęci włóczęgi, ale raczej w poszukiwaniu towarzystwa, jeśli np. zobaczy innego psa lub człowieka. Ich przywiązanie do opiekuna jest najlepszym "niewidzialnym ogrodzeniem", ale podstawowe szkolenie z przywołania jest zawsze koniecznością.
Stosunek do wody jest u Bichonów kwestią dość indywidualną, choć wiele z nich nie przepada za pływaniem. Ich gęsta, watowata sierść po nasiąknięciu wodą staje się bardzo ciężka, co utrudnia pływanie i może sprawiać, że pies czuje się niepewnie. Dodatkowo, mokra sierść Bichona schnie bardzo długo i ma tendencję do szybkiego filcowania się, co zniechęca wielu właścicieli do pozwalania psom na wodne kąpiele. Niektóre osobniki, pamiętając o swoich dowodnych przodkach (barbetach), mogą lubić brodzić w płytkiej wodzie, ale rzadko są entuzjastami głębokiego pływania. Jeśli zdecydujemy się zabrać Bichona nad wodę, należy dbać o jego bezpieczeństwo (ewentualnie użyć kapoka) i być przygotowanym na konieczność kąpieli i suszenia po powrocie. Zdecydowanie nie jest to typowy pies wodny w dzisiejszym rozumieniu tego słowa.
Bichony są psami czujnymi i mają tendencję do używania głosu, by poinformować właściciela o tym, co dzieje się w otoczeniu. Szczekają, gdy ktoś dzwoni do drzwi, wchodzi na posesję lub gdy słyszą niepokojące dźwięki, pełniąc rolę małego "systemu alarmowego". Ich szczekanie jest zazwyczaj dość wysokie i ostre, co może być drażniące, jeśli nie jest kontrolowane. Nie są to jednak psy, które szczekają bezmyślnie na wszystko; zazwyczaj mają ku temu powód. Problemem może być szczekanie wymuszające uwagę lub szczekanie związane z lękiem separacyjnym pod nieobecność właściciela. Odpowiednie wychowanie i nauczenie psa komendy "cisza" oraz zapewnienie mu poczucia bezpieczeństwa pozwala na zapanowanie nad szczekliwością.
Bichon Frise to pies o umiarkowanym zapotrzebowaniu na ruch, który dostosuje się do aktywności swojego właściciela, ale nie jest typem leniwego kanapowca. Potrzebuje codziennych spacerów (łącznie około 45-60 minut), połączonych z zabawą i możliwością węszenia, aby zachować zdrowie fizyczne i psychiczną równowagę. Słynne "zoomies" (szalone bieganie w kółko) często zdarzają się w domu i są sposobem na rozładowanie nadmiaru energii. Bichony chętnie potowarzyszą w dłuższym spacerze po parku, ale nie są to psy stworzone do biegania maratonów czy intensywnego trekkingu. Ważne jest, aby nie forsować ich w upalne dni, ponieważ gęsta sierść może prowadzić do przegrzania. Regularny ruch pomaga zapobiegać otyłości i utrzymuje psa w dobrej kondycji.
Bichon Frise uchodzi za rasę generalnie zdrową i długowieczną, która nie jest obciążona tak wieloma poważnymi chorobami genetycznymi jak inne rasy miniaturowe. Psy te są wytrzymałe i rzadko chorują, o ile są pod dobrą opieką i pochodzą ze sprawdzonej hodowli. Największym wyzwaniem zdrowotnym są dla nich zazwyczaj alergie skórne, które mogą być uciążliwe i trudne do zdiagnozowania. Ważnym aspektem profilaktyki jest dbanie o zęby, ponieważ małe rasy mają tendencję do szybkiego osadzania się kamienia nazębnego, co prowadzi do chorób przyzębia i utraty zębów. Regularne badania u weterynarza, szczepienia i ochrona przeciwpasożytnicza pozwalają cieszyć się towarzystwem Bichona przez wiele lat. Ich witalność sprawia, że często zachowują szczenięcy wygląd i zachowanie do późnej starości.
Alergie: Najczęstszy problem rasy – mogą to być alergie pokarmowe, kontaktowe lub wziewne (atopia), objawiające się świądem, lizaniem łap i infekcjami skóry.
Zwichnięcie rzepki: Wypadanie rzepki w stawie kolanowym, typowe dla małych ras, które w zaawansowanym stadium wymaga interwencji chirurgicznej.
Choroby oczu: Zaćma (często dziedziczna), zatkanie kanalików łzowych (powodujące nadmierne łzawienie i zacieki) oraz podrażnienia rogówki przez włosy.
Kamica moczowa: Bichony mają predyspozycje do tworzenia się kamieni w pęcherzu moczowym, dlatego ważna jest odpowiednia dieta i nawodnienie.
Problemy stomatologiczne: Choroby dziąseł i wczesna utrata zębów.
Bichony Frise słyną z długowieczności, a ich średnia długość życia wynosi od 12 do 15 lat, choć nierzadko spotyka się osobniki 16-, 17-, a nawet 18-letnie. To, jak długo pies będzie żył, zależy w dużej mierze od genetyki, ale także od opieki właściciela: odpowiedniej diety, dbania o wagę i higienę jamy ustnej. Psy te starzeją się powoli i często do samego końca zachowują pogodę ducha i chęć do interakcji z otoczeniem. Długie życie to wspaniała wiadomość dla właścicieli, którzy mogą cieszyć się przyjaźnią swojego pupila przez znaczną część swojego życia. Decyzja o zakupie Bichona to zobowiązanie na wiele, wiele lat.
Pielęgnacja to najbardziej wymagający aspekt posiadania Bichona i trzeba o tym pamiętać przed zakupem. Jego sierść rośnie stale i musi być codziennie dokładnie szczotkowana, aby nie dopuścić do powstania kołtunów, które są bolesne i mogą wymagać ogolenia psa do skóry. Kąpiele są konieczne dość często (zazwyczaj co 2-3 tygodnie), zawsze z użyciem dobrej odżywki, a po kąpieli pies musi być dokładnie wysuszony suszarką podczas czesania ("fluff drying"), aby uzyskać charakterystyczną puszystość. Wizyty u profesjonalnego groomera są niezbędne co 4-6 tygodni, aby nadać psu odpowiedni kształt i skrócić włos. Szczególnej troski wymagają okolice oczu – codzienne przemywanie jest konieczne, by zapobiec rdzawym zaciekom. Pielęgnacja Bichona jest czasochłonna i kosztowna, ale efekt zadbanego psa jest tego wart.
Bichon Frise nie gubi sierści w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, ponieważ posiada włosy, które rosną w sposób ciągły, podobnie jak u człowieka. Martwe włosy nie wypadają na podłogę czy meble, lecz zostają w gęstym podszerstku, dlatego tak ważne jest regularne czesanie, by je usunąć. Brak linienia jest ogromną zaletą dla osób ceniących porządek, ponieważ dom pozostaje wolny od "dywanów" z sierści. Jednakże, jeśli zaniedbamy czesanie, martwe włosy splączą się z żywymi, tworząc filcową skorupę, pod którą może rozwijać się infekcja skóry. Można więc powiedzieć, że Bichon to pies, który nie brudzi sierścią, ale wymaga pracy, by utrzymać tę cechę.
Tak, Bichon Frise jest powszechnie uznawany za jedną z najlepszych ras dla alergików. Jego włosy zamiast sierści oraz specyficzna budowa skóry sprawiają, że produkuje on i rozsiewa mniej alergenów (białek zawartych w naskórku) niż większość innych ras. Ponadto, częste kąpiele, które są wymogiem pielęgnacyjnym, pomagają regularnie zmywać alergeny z psa. Należy jednak pamiętać, że pojęcie "pies w 100% hipoalergiczny" nie istnieje – uczulać może również ślina czy mocz psa. Zanim alergik zdecyduje się na zakup, powinien spędzić czas z dorosłym Bichonem, by sprawdzić swoją indywidualną reakcję. Dla wielu osób z lekką i średnią alergią, Bichon jest szansą na spełnienie marzeń o psie.
Żywienie Bichona wymaga uwagi, ponieważ rasa ta ma skłonności do alergii pokarmowych oraz problemów z kamieniami moczowymi. Dieta powinna być wysokiej jakości, najlepiej bezzbożowa lub oparta na jednym źródle białka, aby zminimalizować ryzyko uczuleń, które często objawiają się rdzawymi zaciekami pod oczami. Należy unikać karm z dużą ilością wypełniaczy i sztucznych barwników. Ze względu na tendencję do tycia (co obciąża stawy), wielkość porcji musi być ściśle kontrolowana, a smakołyki podawane z umiarem. Ważne jest również zapewnienie stałego dostępu do świeżej, filtrowanej wody, co pomaga w profilaktyce kamicy moczowej. Dobrze dobrana dieta to klucz do zdrowej skóry i białej sierści.
Dorosły Bichon Frise powinien jeść dwa razy dziennie – rano i wieczorem, co zapewnia stabilny poziom energii i zapobiega obciążeniu układu trawiennego. Szczenięta, ze względu na małe żołądki i szybki metabolizm (ryzyko hipoglikemii), muszą być karmione częściej: 3 do 4 razy dziennie do wieku około 6 miesięcy. Nie należy zostawiać pełnej miski na cały dzień, ponieważ sprzyja to wybredności lub otyłości. Regularne pory karmienia pomagają również w treningu czystości, ponieważ przewidywalne trawienie ułatwia przewidzenie pory wypróżnienia.
Cena szczenięcia Bichon Frise z rodowodem ZKwP (FCI) jest dość wysoka i zazwyczaj waha się od 5000 do 8000 złotych. Na cenę wpływa renoma hodowli, osiągnięcia wystawowe rodziców oraz wysokie koszty utrzymania suki i szczeniąt (szczególnie pielęgnacja szaty). Szczenięta "wystawowe" (show quality) mogą kosztować znacznie więcej. Należy wystrzegać się podejrzanie tanich ofert z pseudohodowli, gdzie psy mogą być trzymane w złych warunkach, niebadane i obciążone chorobami genetycznymi. Zakup psa z dobrej hodowli to inwestycja w zdrowie i stabilny charakter przyszłego przyjaciela.
Koszty żywienia Bichona są niskie ze względu na jego mały rozmiar (ok. 100–150 zł miesięcznie za karmę wysokiej jakości). Jednak koszty pielęgnacji są wysokie: wizyta u groomera co 1-1,5 miesiąca to wydatek 150–250 zł. Do tego dochodzą kosmetyki (szampony, odżywki, płyny do oczu) oraz profilaktyka weterynaryjna. Średni miesięczny koszt utrzymania, uwzględniając fryzjera, wynosi około 350–500 złotych. Jest to pies tani w "eksploatacji żywieniowej", ale drogi w "serwisie pielęgnacyjnym".
Malarstwo: Bichony były ulubieńcami europejskiej arystokracji i często pozowały do portretów; uwiecznił je na swoich płótnach m.in. słynny hiszpański malarz Francisco Goya.
Królewski koszyk: Król Francji Henryk III tak bardzo kochał swoje Bichony, że nosił je w specjalnym koszyku zawieszonym na szyi na wstążkach, co zapoczątkowało modę na "psy ozdobne".
Kariera cyrkowa: Gdy po Rewolucji Francuskiej straciły one swoje arystokratyczne domy, trafiły na ulicę, gdzie przygarniali je kuglarze; dzięki swojej inteligencji i zwinności stały się gwiazdami cyrkowymi.
Bichon Blitz: Właściciele tej rasy doskonale znają zjawisko "Bichon Blitz" – nagłego ataku szalonej radości, podczas którego pies biega w kółko z ogromną prędkością, często używając oparć mebli jako band na torze wyścigowym.
W naszej hodowli Seaside Angels (FCI) przyszły na świat piękne szczenięta rasy Bichon Frise, wychowywane z ogromną troską i miłością. Obecnie mają 4 tygodnie, a do nowych domów będą gotowe pod konie